Ώμος

Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση του σώματος και ακριβώς αυτή η ελευθερία κίνησης τον κάνει και τον πιο ευάλωτο. Η σταθερότητά του δεν στηρίζεται στο σχήμα των οστών αλλά στους τένοντες και στους συνδέσμους που τον περιβάλλουν, οπότε όταν κάτι από αυτά υποχωρήσει, το σύμπτωμα εμφανίζεται γρήγορα: πόνος τη νύχτα, δυσκολία να σηκωθεί το χέρι πάνω από το ύψος του ώμου, αδυναμία σε κινήσεις που πριν ήταν αυτονόητες.
Η συχνότερη αιτία είναι η ρήξη των τενόντων του στροφικού πετάλου. Μπορεί να προκύψει από έναν τραυματισμό, αλλά πολύ συχνότερα εγκαθίσταται σταδιακά με τα χρόνια, χωρίς σαφές αρχικό συμβάν. Συνδέεται στενά με το σύνδρομο πρόσκρουσης, όπου οι τένοντες πιέζονται κατά την ανύψωση του χεριού και ερεθίζονται επαναλαμβανόμενα.
Διαφορετική εικόνα δίνει η συμφυτική θυλακίτιδα ή παγωμένος ώμος, όπου το πρόβλημα δεν είναι ο τένοντας αλλά ο ίδιος ο αρθρικός θύλακος, που συρρικνώνεται και περιορίζει την κίνηση ακόμη και όταν κάποιος άλλος προσπαθήσει να κινήσει το χέρι. Στον αντίποδα βρίσκεται το τραυματικό εξάρθρημα, όπου η κεφαλή του βραχιονίου βγαίνει από τη θέση της και, μετά το πρώτο επεισόδιο, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να επαναληφθεί.
Στις περισσότερες από αυτές τις καταστάσεις η αντιμετώπιση ξεκινά συντηρητικά, με φυσικοθεραπεία και στοχευμένη άσκηση. Όταν αυτό δεν αποδώσει ή όταν η βλάβη είναι δομική, η αρθροσκόπηση ώμου επιτρέπει την αποκατάσταση με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο και σαφώς πιο ήπια μετεγχειρητική πορεία από την ανοιχτή χειρουργική.